Bractwo Gwarków Związku Górnośląskiego

Kontakt z nami

Bractwo Gwarków
Związku Górnośląskiego

ul. Kilińskiego 15
40-060 Katowice

tel. +48 519 318 856
mail: gwarek@gwarkowie.pl

numer konta:
88 8437 0002 0010 0156 1759 0001

Jerzy Mańka - prezes Zarządu

tel. +48 519 318 800

Zygmunt Pawłowski - wice prezes

tel. +48 502 163 046

Licznik odwiedzin

Od 10 października 2011 odwiedzono nas 2784951 razy.

Restauracja Stajer

Restauracja Stajer

Wesoła

Wesoła

Karta SKUP

Karta SKUP

Fundacja Rodzin Górniczych

Fundacja Rodzin Górniczych

Losowe zdjęcie z galerii

...

Publicystyka

Kopalnie na terenie Orzesza Dodane 23 listopada 2018 r.

Emilia w Orzeszu, nad. 23 IV 1824 r., eksploatowana w latach 1825—1873; należała do gwarectwa. W latach 1923—1925 eksploatował ją Paweł Kroll z Orzesza. Produkcja w 1873 r. 13 336 t, w 1923 r. (maksymalna po wznowieniu eksploatacji) 8968 t.

  Friedrich w Zawadzie (Orzesze), nad. 3 1 1 1801 r. i eksploatowana z przerwami od 1801 r. Należała do kolejnych właścicieli majątku Zawada (hrabiego Kalckreutha, von Sacka. Antoniego von Fragsteina), w 1843 r. kupił ją Karol Beyer z Toszka, w latach 1852— 1854 nabyli jej udziały Gustaw Ruffer i Eliasz Perl. W 1871 r. przejęły kopalnię banki wiedeńskie: Oesterreichische Kreditanstalt  für Handel und Gewerbe i Wiener Bankverein, w 1874 r. nabyła ją spółka akcyjna Oberschlesische Ä.G. fü r Kohlenbergbau. W 1876 r. włączono ją do kopalni-Vereinigte Fried rich und Orzesche. Produkcja w 1873 r. 25 062 t.
 
Gottvertrau w Orzeszu, nad. 30X1/15X11 1831 r., eksploatowana z przerwami w latach 1832— 1859. Należała do proboszcza Juliusza Marchewki z Mysłowic, który sprzedał ją złotnikowi Janowi Sengelinowi i spedytorowi Tomaszowi Schubertowi z Gliwic. W 1841 r. nabył 120 kuksów kupiec Samuel Trauben z Gliwic, a w 1855 r. — Robert Caro z Wrocławia. Pozostałe 2 kuksy należały do rodziny Olszowskich. W 1942 r. przejęła kopalnię spółka Godula A.G-. Produkcja w 1857 r. (maksymalna) 2,3 tys. t.
 
Honorata w Orzeszu, nad. 22 1/6 II 1841 r., eksploatowana w latach 1870—1875. Należała do Franciszka Wincklera, w 1873 r. przeszła na własność spółki akcyjnej Oberschlesische A.G. für Kohlenbergbau, w 1876 r. włączono ją do kopalni Vereinigte Friedrich und Orzesche. Produkcja w 1873 r. 22 308 t.

 
Ida w Orzeszu, nad . 26X1/12 X II 1829 r., eksploatowana w latach 1830—1842. Należała do spadkobierców Karola Wojskiego (61 kuksów), C. F. Starka i innych przedsiębiorców;- później większość udziałów miał Franciszek Winckler. a następnie Joanna Schaffgotsch. Produkcja w 1841 r. (maksymalna) około 1 tys. t.

 
Josephina w Zawiści (Orzesze), nad. 26 X/7 X I 1840 r., eksploatowana z przerwami w latach 1841— 1856. Należała do pułkownika Andrzeja Witowskiego i jego żony Józefiny, w 1844 r. kupił ją porucznik Konstanty von Thun, a w 1858 r. (wraz z dobrami Gardawice) książę Sergiusz Dołgoruki. W 1862 r. kopalnię wraz z majątkiem nabyli: kapitan Peters z Neuchätel (Szwajcaria), fabrykant Louis Chassis z Francji i oficer gwardii cesarskiej, Charles Didry. W 1865 r. nadanie górnicze wygasło. Produkcja w 1841 (maksymalna?) około 500 t.

  Juliushoffnung w Orzeszu, nad. 27 X/10 X I 1830 r., eksploatowana w latach 1830—1847. Połowa udziałów należała do spadkobierców Karola Wojskiego, druga połowa — do drobnych przedsiębiorców . W latach pięćdziesiątych znaczną część kuksów nabył Franciszek Winckler, który przekazał je następnie spółce Oberschlesische A. G. für Kohlenbergbau. Produkcja w 1841 r. (maksymalna) 2,9 tys. t.

 
Orzesze (cons. Orzesche) w Orzeszu, utworzona 7 V II 1863 r. przez połączenie kopalń i pól górniczych: Wilhelm swunsch (nad. 9/27 X II 1838 r., eksploatowana w latach 1849— —1860), Neuer Segen, Zink (nad. 29 V I/1 V II 1839 r., eksploatowana w latach 1840—1843), Walter (nad. 9/20 IX 1839 r., eksploatowana 1842—1860), Rumpf (nad. 28 V II/4 V III 1840 r., Witowski i Clara (nad. 27 VI/9 VII 1842 r.). Należała do Franciszka Wincklera, a w 1873 r. przeszła na własność spółki Oberschlesische A.G. für Kohlenbergbau w Orzeszu. Eksploatowana jako odrębna kopalnia do 1876 r., kiedy to włączono ją do kopalni Vereinigte Friedrich und Orzesche. Produkcja w 1873 r, 81 288 t.

 
Ratibor w Zawiści (Orzesze), nad.- 28 X II 1844/13 1 1845 r.; w 1855 r. prowadzono na tym polu próbne roboty górnicze (wydobycie około 13 t). Pole górnicze należało do Ignacego Eiseneckera, w 1852 r. kupił je hrabia von Bohlen, w 1890 r. przeszło na własność Banku Weimarskiego, a następnie spółki Gottmudtunsgrube.

 
Robert w Zawadzie (Orzesze), nad . 18 V II/1 V III 1827 r., eksploatowana od 1855 r. Należała do właściciela majątku Zawada Antoniego von Fragsteina (61 kuksów ) i kilku innych udziałowców . Później następowały zmiany stosunków własnościowych, m .in. w 1855 r. Eliasz Perl kupił 61 kuksów , w 1873 r. Emanuel Friedlaender nabył od niego 59 kuksów , w 1895 r. Joanna Schaffgotsch zakupiła 316 kuksów . Od lat osiem dziesiątych kopalnię Robert eksploatowano razem z kopalnią  Vereinigte Friedrich und Orzesche. Produkcja w 1873 r. 8167t, w 187.5 r: 14 93.5 t'.

 
Szczęście Antoniego w Jaśkowicach (Orzesze), powstała z połączenia kopalń Neues Glück w Dębieńsku (nad. 11V I 1792 r. dla barona von Wilczka, eksploatowana w latach 1798— 1806) i Anton (nad. 6 III 1807 r., powiększana 4 I V 1810 r., 21/30X 1816 r. i 10/21 V 1819 r., eksploatowana w latach 1813—1818), skonsolidowanych 2 7 V /2 X I 1820 r. pod nazwą Antonsglück (powiększona 24 X II 1826/6 1 1827 r.). Właścicielem kopalni był najpierw hrabia Węgierski, a od 1831 r, książęta raciborscy. Kopalnię eksploatowano w latach 1821—1878. W latach 1922— — 1936 podejmowali eksploatację różni dzierżawcy, później na je j obszarze górniczym były czynne biedaszyby. W 1932 r. przeszła na własność spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Szczęście Antoniego. Nazwę Antonsglück zmieniono w latach międzywojennych na Szczęście Antoniego, a około 1936 r. na Halina. Produkcja w 1873 r. 16 274 t, w 1934 r. (maksymalna po wznowieniu eksploatacji) 7951 1.
 

Vereinigte Friedrich und Orzesche w Orzeszu, utworzona 24.1.1876 r. przez połączenie kopalń i pól górniczych  Friedrich , Orzesche (Orzesze), Honorata i Neue Honorata . Ponadto eksploatowano razem z nią kopalnie i pola: Leopold, Porembski wunsch (nad. 28 X I 1840 r., eksploatowana odrębnie w latach 1841—1872),Robert, Anton Richard (nad. 13II 1847 r.), Pauls Freude (nad. 4 X I 1858 r.). Kopalnia należała do spółki Oberschlesische A.G. für Kohlenbergbau, w której od lat dziewięćdziesiątych większość akcji miała Joanna Schaffgotsch (następnie Gräflich Schaffgotschsche Werke). Wobec nierentowności spółkę rozwiązano w 1911 r. i od 1X191.1 r. wstrzymano eksploatację kopalni. Jej pole przejęła spółka Gräflich Schaffgotschsche Werke (w latach  międzywojennych spółka Godula). Produkcja w 1891 r. (maksymalna) 120 908 t.
 

Wahre Concordia w Orzeszu, nad. 1/15X 1828 r., eksploatowana w latach 1856—1857. Należała do spadkobierców Karola Wojskiego (61 kuksów ), pastora Nagló i innych przedsiębiorców . W latach pięćdziesiątych większość udziałów wykupił Franciszek Winckler, w 1873 r. przejęła je spółka Oberschlesische A. G. für Kohlenbergbau, następnie przeszły one na własność spółki Gräflich Schaffgotschsche Werke. Produkcja w 1856 r. około 80 t.

  Witowski w Orzeszu, nad. 19/30 III 1838 r., eksploatowana w latach 1839—1840. Należała do Franciszka Wincklera, w 1863 r. została włączona do kopalni Orzesze.

 



« Wróć do listy artykułów


© copyright 2010 - 2018 Bractwo Gwarków
tel. +48 519 318 856
mail: gwarek@gwarkowie.pl

webdesign: Krioni Team